กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย BK Novel
บทที่ 290 ขออภัยด้วย พอดีผมพูดได้สิบแปดภาษา!
เมื่อเห็นคนของหน่วยหมาป่าโดดเดี่ยวเดินตามเซี่ยหลานเข้าไปในหมู่บ้าน หลินรุ่ยก็ลอบถอนหายใจด้วยความจนใจ
เขาไม่เข้าใจจริงๆ ว่าคนอย่างเซี่ยหลานเอาตัวรอดมาได้ยังไงในการต่อสู้กับยาเสพติดที่อันตรายถึงเพียงนี้
เกรงว่าหลายปีมานี้ ที่หล่อนสร้างผลงานจนมีตำแหน่งใหญ่โตได้ คงเป็นเพราะมีคนยอมเสียสละให้เงียบๆ มาตลอดมากกว่า
ไม่ใช่ว่าหลินรุ่ยจะดูถูกผู้หญิง แต่ผู้หญิงอย่างเซี่ยหลานเนี่ย เขาอยากจะตบให้คว่ำเสียจริงๆ ให้ตายเถอะ
"ผู้กอง!" จิงซือเหว่ยเดินเข้ามาถาม "ยัยพี่สาวปัญญาอ่อนนั่นไม่ยอมฟังคำเตือนเลย จะเอาไงดีครับ?"