บทที่ 285 ชาวบ้านเขาดริฟต์บนถนน ส่วนพวกเราดริฟต์ในเขตทุ่นระเบิด

บทที่ 285 ชาวบ้านเขาดริฟต์บนถนน ส่วนพวกเราดริฟต์ในเขตทุ่นระเบิด

บรรดานักบินพากันไปอาบน้ำกินข้าวเพื่อสงบสติอารมณ์ ก่อนจะกลับมารวมตัวกันที่สนามบินอีกครั้ง

ทันทีที่มาถึง ทุกคนต่างพากันอ้าปากค้างด้วยความตื่นตะลึง

เห็นครูฝึกหลินลงมาเป็นครูฝึกการบินด้วยตัวเอง กำลังพานักเรียนกลุ่มหนึ่งฝึกบินท่าความยากสูงอยู่

เสียงกรีดร้องบนท้องฟ้าดังกลบเสียงเครื่องยนต์เฮลิคอปเตอร์จนมิด!

ไม่ไกลออกไปมีนักเรียนกลุ่มหนึ่งกำลังคุกเข่าหน้าซีดเผือดอาเจียนอยู่กับพื้น

ดูท่าแล้ว คงเพิ่งผ่านการดูแลแบบพิเศษจากครูฝึกหลินมาหมาด ๆ

"หัวหน้า ผมว่าพวกเราอยู่ไปก็ส่วนเกินชัด ๆ!" นักบินนายหนึ่งเอ่ยขึ้นอย่างกระอักกระอ่วน