บทที่ 281 ผู้กองครับ นี่ท่านขับเครื่องบินเป็นด้วยเหรอ

บทที่ 281 ผู้กองครับ นี่ท่านขับเครื่องบินเป็นด้วยเหรอ?

สามวันต่อมา ในที่สุดประตูห้องของสมาชิกหน่วยภูตผีก็เปิดออก

ทั้งยี่สิบคนเดินออกมาจากห้องด้วยใบหน้าที่นองน้ำตา ราวกับเพิ่งตะเกียกตะกายขึ้นมาจากขุมนรก

“แสงแดด นี่มันแสงแดดจริงๆ ด้วย!” ปู้เฉาหรี่ตามองพลางยื่นมือออกไปหวังจะคว้าแสงสว่างนั้นไว้พลางสะอึกสะอื้น “ผมไม่เคยรู้เลยว่าแสงแดดมันจะสวยงามขนาดนี้!”

ซุนหนานฟุบลงกับพื้น พลางก้มลงจูบพื้นอย่างบ้าคลั่ง “ดีเหลือเกิน ดีจริงๆ แบบนี้สินะถึงจะเรียกว่ามีชีวิตอยู่ เมื่อก่อนทำไมผมไม่ยักกะรู้เลยนะว่าพื้นดินมันน่าพิศสมัยขนาดนี้?”

ทหารยามที่ถือไม้ม็อบอยู่ไม่ไกลถึงกับคิ้วกระตุกรัวๆ

เพราะพื้นตรงนั้น เขาเพิ่งจะใช้ไม้ม็อบที่เพิ่งถูห้องน้ำเสร็จมาถูหมาดๆ นี่เอง