บทที่ 266 พวกคุณไม่รู้อะไรเกี่ยวกับหลินรุ่ยเลย

บทที่ 266 พวกคุณไม่รู้อะไรเกี่ยวกับหลินรุ่ยเลย

ดีกาเดินออกมาที่ดาดฟ้าเรือด้วยสีหน้าเรียบเฉย!

ทว่าพอถึงกราบเรือ โทสะในใจก็ระเบิดออกมา เขาเตะเข้าที่กราบเรืออย่างแรงติดต่อกันหลายครั้ง

"บัดซบ! ยัยผู้หญิงเฮงซวย! ไอ้พวกเวรเอ๊ย..."

ลูกน้องสองสามคนยืนอยู่ข้างหลัง ไม่มีใครกล้าเข้าไปห้าม

พวกเขาตามดีกามาหลายปี รู้ดีว่าปกติหัวหน้าคนนี้เป็นพวกเสือซ่อนเล็บที่มักจะมีรอยยิ้มประดับหน้า และน้อยครั้งนักที่จะโกรธจัด

แต่ถ้าโกรธขึ้นมาเมื่อไหร่ นั่นหมายความว่าฟิวส์ขาดของจริง

จนกระทั่งดีการะบายอารมณ์เสร็จ ลูกน้องคนหนึ่งถึงค่อยๆ ขยับเข้าไปหาอย่างระมัดระวัง "หัวหน้า... ตกลงยอมรับเงื่อนไขของผู้หญิงคนนั้นจริงๆ เหรอครับ?"

"แล้วจะให้ทำยังไง?" ดีกาตอบอย่างหัวเสีย "นายจ้างสั่งมาว่าต้องพากลับไปให้ครบทุกเส้นขน แถมยังย้ำด้วยว่าผู้หญิงคนนี้มีประโยชน์มาก ถ้าเธอเป็นอะไรไป พวกเราทุกคนต้องตาย!"

ลูกน้องอ้าปากค้างด้วยความตกใจ "นายจ้างเป็นใครกันครับ ทำไมถึงได้กร่างขนาดนี้?"