บทที่ 264 ปฏิบัติการพายุ

บทที่ 264 ปฏิบัติการพายุ

หลินรุ่ยชะงักไปเล็กน้อย นึกสงสัยว่าผบ.เกายังมีธุระอะไรอีก

ชายหนุ่มรีบคว้าโทรศัพท์ขึ้นมา "ผบ.เกา มีอะไรหรือเปล่าครับ?"

ปลายสายมีเสียงของผู้อำนวยการเจียงดังแทรกขึ้นมา "ไอ้เด็กนี่ ตาเห็นแต่ผบ.เกาคนเดียวหรือไง? ผบ.เกานั่นผบ.เกานี่ แล้วตกลงใครเป็นหัวหน้าแกกันแน่?"

หลินรุ่ยฟังแล้วได้แต่ยิ้มแห้ง นี่คงจะหึงที่เขาให้ความสำคัญกับอีกฝ่ายมากกว่าสินะ

จึงรีบเอ่ยแก้เกี้ยว "ผู้อำนวยการครับ ท่านนั่นแหละหัวหน้าผม เป็นเสมือนพ่อแม่ผู้ให้ชีวิต จะลืมใครก็ลืมได้ แต่จะลืมท่านได้ยังไง!"

"เหอะ ถ้าจำกันได้จริง กลับมาเรื่องแรกที่ต้องทำคือรายงานฉัน ไม่ใช่ไปรายงานเจ้าบ้านั่น แสดงว่าในใจแกไม่มีฉัน!"

หลินรุ่ยถึงกับพูดไม่ออก!

ยิ่งคลุกคลีกับผู้อำนวยการเจียงเท่าไหร่ ยิ่งเข้าใจนิสัยใจคอของอีกฝ่ายมากขึ้นเท่านั้น

อย่าดูแค่ภาพลักษณ์ภายนอกที่ดูน่าเกรงขามและเจ้าระเบียบ