บทที่ 236 รับรางวัลเกียรติยศพิเศษแบบกลุ่ม

บทที่ 236 รับรางวัลเกียรติยศพิเศษแบบกลุ่ม

หนึ่งชั่วโมงให้หลัง รถตู้สองคันจอดสนิทตรงทางแยกสี่สายแถบชานเมือง

หลินรุ่ยและพวกพ้องถึงเวลาต้องแยกย้ายกันตรงนี้

เกาซื่อเวยนั่งรออยู่ในรถ ไม่ได้ลงมา ปล่อยให้ทุกคนร่ำลากกันตามลำพัง

“ครูฝึก!” เหลียงเฉิงกุมมือหลินรุ่ยแน่น “ถึงจะอยู่กับครูแค่สามวัน แต่ผมรู้สึกเหมือนเราอยู่ด้วยกันมาหลายปีจริงๆ ไม่ยากจากไปเลย!”

ทหารอีกนายเอ่ยอย่างเศร้าสร้อย “ครั้งนี้ได้ตามครูไป ผมเรียนรู้อะไรได้เยอะมาก อยากจะเรียนกับครูต่อจริงๆ ครับ!”

ทหารอีกนายถามด้วยความสงสัย “ครูฝึกครับ ครูอยู่หน่วยไหนเหรอ? กลับไปผมจะยื่นเรื่องขอย้ายมา อยากตามครูไปทำงานจริงๆ!”

จิงซือเหว่ยที่ยืนข้างๆ หัวเราะหึ “คงย้ายมาไม่ได้หรอก บอกไปแล้วไม่ใช่เหรอว่าพวกเราเป็นนักเรียน ส่วนพวกนายน่ะ... แก่เกินไปแล้ว!”