เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย BK Novel
บทที่ 225 สิ้นหวังจนอยากจะร้องไห้
ณ กองบัญชาการการแข่งขัน จินซื่อซวินและคนอื่นๆ ถึงกับตะลึงงัน ต่างจ้องหน้าจอกันตาค้างจนแทบทำกรามร่วง!
เกาซื่อเวยหัวเราะร่าพลางมองไปยังกลุ่มคนเหล่านั้น “ท่านหัวหน้าจิน ผมว่าท่านนี่มันเจ้าพ่อคำทำนายชัดๆ บอกว่าเรามีช่องว่างระหว่างกัน ไม่นึกเลยว่ามันจะห่างกันขนาดนี้ นับว่าพวกท่านรู้จักตัวเองดีจริงๆ!”
จินซื่อซวินอับอายจนหน้าแทบจะหยดเป็นเลือด!
โดยเฉพาะเมื่อเห็นท่าทางลำพองใจของเกาซื่อเวยแล้ว ก็อยากจะตบหน้าตัวเองสักฉาดสองฉาด
ทันใดนั้น เสียงจากวิทยุสื่อสารของนายทหารผู้คุมสนามก็ดังแทรกขึ้นมา
“รายงานครับท่าน! รายงานท่าน!”
พัคซองกุกคว้าวิทยุมาอย่างหัวเสีย “รู้ผลแล้ว ไม่ต้องรายงาน เราเห็นกันตั้งแต่แรกแล้ว!”
นายทหาร: “ไม่ใช่รายงานผลครับท่าน คือ... คือว่า...”
“คืออะไรล่ะวะ!” พัคซองกุกคำราม