บทที่ 215 ไม่ได้โกหกพวกแกสักหน่อย ง่ายจริง ๆ นะ!

บทที่ 215 ไม่ได้โกหกพวกแกสักหน่อย ง่ายจริง ๆ นะ!

ช่วงเย็น หลินรุ่ยและพวกอีกสามคนเดินทางกลับถึงค่าย

เกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ พวกเขไม่ได้เอ่ยถึงแม้แต่คำเดียว

ทันทีที่กินข้าวเย็นเสร็จ หลินรุ่ยก็เรียกทุกคนมารวมตัวเพื่อเริ่มการฝึกรอบใหม่ทันที

กระทั่งถึงเวลาสี่ทุ่ม การฝึกของวันนี้จึงสิ้นสุดลง ทุกคนเหน็ดเหนื่อยจนเหงื่อท่วมตัว

ทว่าบนลานฝึก ทุกคนยังคงยืนตรงต่อหน้าหลินรุ่ย แต่ละคนยืนตระหง่านราวกับเสาไฟฟ้า

หลินรุ่ยไพล่มือไว้ด้านหลัง มองพวกเขายิ้ม ๆ "คิดว่าผ่านการซ้อมรบมาครั้งหนึ่ง แถมยังทำความดีความชอบครั้งใหญ่ แล้วพวกแกจะเก่งกาจมาจากไหนก็ได้หรือไง?"

ปู้เฉาหัวเราะแห้ง "รายงานผู้กอง ผมรู้สึกว่าตอนนี้ผมเก่งมากจริง ๆ ครับ! พวกเรา..."

เขากวาดสายตามองไปทางซ้ายขวา พบว่าทุกคนต่างมองมาด้วยสายตาเหมือนมองคนโง่ ทำเอาปู้เฉาตกใจจนรีบหุบรอยยิ้ม แล้วกลับมายืนตรงตามเดิม