บทที่ 200 ต่อให้ต้องตาย ก็ต้องกัดคอพวกมันให้จมเขี้ยว!

บทที่ 200 ต่อให้ต้องตาย ก็ต้องกัดคอพวกมันให้จมเขี้ยว!

ฟ่านเทียนเหล่ยถีบประตูฝั่งคนขับเปิดออก ก่อนจะเอื้อมมือไปเปิดประตูที่นั่งข้างคนขับตาม

"ท่านผู้บัญชาการ พวกท่านออกทางเบาะหลัง จำไว้ว่าต้องหมอบต่ำเข้าไว้ ผมจะถ่วงเวลาพวกมันเอง!" ฟ่านเทียนเหล่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ

แม้เจ้าตัวจะเป็นจอมสร้างเรื่อง แต่ก็นับว่าเป็นเสนาธิการแห่งหน่วยเขี้ยวหมาป่าตัวจริง

อยู่ภายในหน่วยเขี้ยวหมาป่ามานานหลายปี ต่อให้ทักษะทางการทหารจะเป็นรองคนอื่น แต่ประสบการณ์นั้นโชกโชนไม่แพ้ใคร

ยิ่งไปกว่านั้น ในช่วงเวลาคับขันเช่นนี้ จิตวิญญาณความเป็นทหารในตัวเขาก็พลุ่งพล่านออกมา