บทที่ 196 หลุมพรางครั้งใหญ่ ความผิดพลาดที่ฟ่านเทียนเหล่ยขุดหลุมฝังตัวเอง

บทที่ 196 หลุมพรางครั้งใหญ่ ความผิดพลาดที่ฟ่านเทียนเหล่ยขุดหลุมฝังตัวเอง

ภายในกองบัญชาการหน่วยเขี้ยวหมาป่า ศีรษะของเหอจื้อจวินเอนเอียงไปมาจนแทบจะซบลงบนหน้าอก

จังหวะที่หัวทิ่มลงมาเกือบจะทำให้เขาร่วงจากเก้าอี้

เหอจื้อจวินสะดุ้งตื่นขึ้นทันที รีบเช็ดน้ำลายที่มุมปากแล้วยืนขึ้น “อะไร! กี่โมงแล้ว!”

เกาต้าจวงที่กำลังงีบอยู่ข้างๆ ก็ตื่นขึ้นมาเช่นกัน เมื่อเหลือบดูเวลาจึงยิ้มแหย “หกโมงเช้าแล้วครับ! หัวหน้าหน่วย เราถูกไอ้พวกนั้นปั่นหัวเข้าให้แล้วหรือเปล่า?”

ม่านตาของเหอจื้อจวินขยายกว้าง กำหมัดแน่นจนสั่น

จากเมื่อวานตอนบ่ายจนถึงตอนนี้ กลับไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ ทำให้เขาเริ่มระแวงแล้วว่ากำลังโดนหลินรุ่ยตลบหลังเข้าให้จริงๆ

ทันใดนั้น ทหารยามคนหนึ่งวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา “รายงานหัวหน้าหน่วย เสนาธิการกลับมาแล้วครับ!”

“หืม?” เหอจื้อจวินชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ดวงตาจะลุกโชนไปด้วยโทสะ “มันยังมีหน้ากลับมาอีกเรอะ? สั่งให้มันไสหัวเข้ามาเดี๋ยวนี้!”

“รับทราบ!”