บทที่ 153 มิตรภาพลูกผู้ชาย!

บทที่ 153 มิตรภาพลูกผู้ชาย!

คำพูดของปู้เฉาทำเอาหลินรุ่ยชะงักไป

มองเจ้าคนซื่อบื้อตรงหน้าไม่คิดเลยว่าจะพูดจาหนักแน่นแน่วแน่ได้ขนาดนี้

ในใจหลินรุ่ยรู้สึกเติมเต็มขึ้นมาอย่างประหลาด

เขาเข้าใจในทันทีว่าหลังจากผ่านอะไรมาด้วยกันมากมายขนาดนี้ คงไม่มีอะไรพรากพวกเขาจากกันได้อีกแล้ว

กองทัพนี่แหละคือบ้านของพวกเขา

มีเพียงคนที่เข้าใจเท่านั้นที่จะกลายเป็นครอบครัวของพวกเขาได้

"ผู้กอง!" ปู้เฉาหัวเราะร่า "คิดว่าผมเท่ล่ะสิ?"

หลินรุ่ยถึงกับกุมขมับ พุ่งเข้าไปชกไหล่ "แม่มเอ๊ย ขัดจังหวะอารมณ์ซึ้งชะมัด! ไป ๆ ไสหัวไปได้แล้ว!"

"รับทราบ!" ปู้เฉาตะเบ๊ะแล้วหันหลังเดินกลับไปทางหอพัก