บทที่ 148 ไอ้หมาเวร ฉันจะฆ่าแก!

บทที่ 148 ไอ้หมาเวร ฉันจะฆ่าแก!

พลั่ก! ตุบ! โครม!

"อ๊าก อย่าตีหน้าสิโว้ย!"

"แม่เมิงเอ๊ย หยุดตีได้แล้ว ยอมแพ้แล้ว!"

หลินรุ่ยยืนกอดอกพิงต้นไม้ มองดูเหล่านักเรียนรุมประชาทัณฑ์หน่วยเรดเซลล์อย่างเงียบๆ

ฟ่านเทียนเหล่ยเคยมั่นใจนักหนาว่าหน่วยเรดเซลล์ของเขาสามารถกวาดล้างวิทยาลัยป้องกันประเทศได้ทั้งสถาบัน

แต่ความจริงที่ปรากฏคือ ตอนนี้สมาชิกหน่วยเรดเซลล์กลับโดนกดลงกับพื้นแล้วถูกซัดน่วม

นักเรียนที่อยู่คนในยังโชคดีที่ได้ใช้ทั้งหมัดทั้งเท้า ส่วนพวกที่อยู่รอบนอกนั้นโชคร้ายหน่อย ทำได้แค่พยายามแทรกตัวเข้าไปถีบสักทีสองทีก็ถือว่าบุญแล้ว

สองนาทีต่อมา สมาชิกหน่วยเรดเซลล์ทุกคนต่างหน้าตาปูดบวมเขียวช้ำ