บทที่ 121 เกาซื่อเวยถึงกับพ่นน้ำชา พวกมันจะขึ้นบินแล้วงั้นเหรอ

บทที่ 121 เกาซื่อเวยถึงกับพ่นน้ำชา: พวกมันจะขึ้นบินแล้วงั้นเหรอ?

กว่าจะผ่านไปถึงช่วงบ่าย หลิวเจิ้งอี้แทบกระอัก กับระเบิดที่ขนมาถูกพวกนักเรียนวิทยาลัยป้องกันประเทศรื้อทิ้งจนหมดเกลี้ยง

วินาทีนี้ หัวใจของหลิวเจิ้งอี้และทหารช่างอีกสี่นายที่ตามมาด้วยแทบจะกระอักเลือดออกมาแล้ว

กับระเบิดจำนวนมหาศาลขนาดนี้ ต่อให้เป็นเจ้าตัวตอนเริ่มฝึกใหม่ๆ ก็ยังต้องใช้เวลาเป็นเดือนกว่าจะรู้วิธีถอดประกอบได้อย่างชำนาญ

แต่พอมาอยู่ในมือพวกนักเรียนนี่ ไม่ถึงวันด้วยซ้ำ ดันรื้อได้หมดทุกชิ้น

เล่นเอาหลิวเจิ้งอี้กับลูกน้องรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นพวกไร้ค่าไปเลย

อย่างน้อยก็ต่อหน้าพวกนักเรียนกลุ่มนี้ พวกเขาแม่งโคตรไร้น้ำยา