กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย BK Novel
บทที่ 100 ต่อยจนร้องไห้!
สองสัปดาห์ผ่านไปอย่างรวดเร็ว นักเรียนทุกคนพุ่งตัวออกจากเพิงสังกะสีราวกับนกที่หลุดจากกรง
หลังจากหลินรุ่ยส่งมอบหน้าที่คืนให้หัวหน้าหน่วยสารวัตรทหาร การกักบริเวณหมู่ของเหล่านักเรียนก็ถือเป็นอันสิ้นสุด
ไม่นานนัก เพิงสังกะสีทั้งหมดก็ถูกรื้อถอน ทุกคนยืนตั้งแถวตัวตรงตระหง่านอยู่บนลานฝึก
หลินรุ่ยปรายตามอง การถูกขังลืมไปสองสัปดาห์กลับทำให้พวกนี้ดูแข็งแกร่งขึ้นไม่น้อย
เขายังจำได้ว่าตอนที่มาถึงวันแรก ชุดเครื่องแบบทหารที่พวกนี้สวมดูหลวมโคร่งจนดูตลก
แต่ตอนนี้ กล้ามเนื้อที่ล่ำสันขึ้นได้ดันชุดทหารจนตึงเปรี๊ยะดูสง่างามมีราศี
"จบการกักบริเวณแล้ว มีความสุขไหม?" หลินรุ่ยถาม