บทที่ 88 ทำตัวต่ำต้อยเข้าไว้ ต้องต่ำต้อยเข้าไว้!

บทที่ 88 ทำตัวต่ำต้อยเข้าไว้ ต้องต่ำต้อยเข้าไว้!

ในพริบตาเดียว บรรดานักเรียนจากกองร้อยต่างๆ ที่วิ่งมารวมตัวกันต่างหันมามองกลุ่มของหลินรุ่ยเป็นตาเดียว

หลายคนถึงกับแสดงสีหน้าเหมือนเพิ่งนึกอะไรออก

"เฮ้ย มองด้วยสายตาแบบนั้นหมายความว่าไงวะ พวกเราเป็นนักเรียนใหม่นะเว้ย!" เซียวหยวนตงตะโกนลั่นด้วยความโมโห

ผู้กองคนหนึ่งชี้หน้า "ไม่ต้องมาเนียน แกต้องเป็นทหารเก่าแน่ๆ นักเรียนใหม่ที่ไหนจะรวมตัวด่วนได้คล่องแคล่วขนาดนี้? ถ้าไม่ใช่ทหารเก่า นักเรียนใหม่ไม่มีทางทำได้หรอก!"

"ผู้กองกัวครับ ถ้าไม่พูดผมยังนึกไม่ถึงเลยนะเนี่ย!" ผู้กองอีกคนเดินเข้ามา ตาเบิกกว้าง "พอยกประเด็นนี้ขึ้นมา ก็จริงอย่างที่ว่า! พฤติกรรมพวกนี้มันเกินกว่าที่นักเรียนใหม่ควรจะเป็นแล้ว!"

ผู้กองอีกคนเสริมเสียงดัง "มิน่าล่ะ พวกนั้นถึงเดินแถวได้ดุดันขนาดนั้น ถ้าไม่ใช่ทหารเก่าฝึกมาหลายปี ไม่มีทางคุมจังหวะได้เด็ดขาดแบบนี้หรอก"

"จริงด้วย!" ผู้กองอีกคนพูดอย่างตื่นเต้น "แล้วดูนั่น การจัดระเบียบของใช้ภายในก็ทำได้เนี๊ยบขนาดนั้น ผมยังอายตัวเองเลย ต้องเป็นทหารเก่าแน่นอน ไม่งั้นไม่มีทางทำได้ดีขนาดนี้!"

จิงซือเหว่ยและคนอื่นๆ โกรธจนปอดแทบระเบิด

ทั้งที่ผลงานวันนี้แลกมาด้วยหยาดเหงื่อแรงกายของพวกเขาทั้งนั้น