บทที่ 82 ผู้อำนวยการแทบร้องไห้ หายไปทั้งวิทยาลัย

บทที่ 82 ผู้อำนวยการแทบร้องไห้ หายไปทั้งวิทยาลัย?

ความมืดโรยตัว ลมหนาวพัดกรรโชก

ภายในโรงอาหารของฐานทัพใหม่เปิดไฟสว่างจ้า ทหารทุกคนกำลังวุ่นวายกับการเตรียมการอย่างสุดกำลัง

"เร็วเข้า เนื้อวัวอย่าให้แห้งเกินไป เดี๋ยวกลืนกันไม่ลง!"

"ไอ้นั่นไม่ต้อง เอาเป็นนมไร้ไขมันน้ำตาลน้อย ป้องกันพวกเขาท้องเสียเพราะแพ้นม!"

"ซาลาเปาไม่ต้องแล้ว มันมันเกินไป เปลี่ยนเป็นหมั่นโถวให้หมด!"

หัวหน้าหมู่ฝ่ายประกอบเลี้ยงดูราวกับแม่ทัพกำลังบัญชาการทหารนับพัน จัดการทุกอย่างในอาณาจักรเล็กๆ ของตนได้อย่างคล่องแคล่ว

จังหวะนั้น หลินรุ่ยพาเฉินหมินและเหล่าผู้หมวดเดินเข้ามา

"หัวหน้าหมู่หลิว เตรียมพร้อมหรือยัง?" หลินรุ่ยเอ่ยถาม