บทที่ 62 มือของนักเรียนผมหนักไปหน่อย ไม่ได้ทำให้คุณบาดเจ็บใช่ไหม

บทที่ 62 มือของนักเรียนผมหนักไปหน่อย ไม่ได้ทำให้คุณบาดเจ็บใช่ไหม

หลินรุ่ยรีบสาวเท้าเข้าไปหาเลขาฯ หลัว "ขอโทษด้วยครับเลขาฯ หลัว นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้มาสำนักงานใหญ่ของโรงเรียนอย่างเป็นทางการ เลย..."

เลขาฯ หลัวไม่ค่อยถูกชะตากับหลินรุ่ยเท่าไหร่นัก ทั้งยังไม่เข้าใจด้วยว่าทำไมผู้อำนวยการต้องเรียกตัวเขามา

ชายคนนั้นจึงโบกมืออย่างรำคาญ "เข้าไปได้แล้ว เหลือแค่คนเดียวนี่แหละที่ยังไม่มา!"

หลินรุ่ยไม่ใส่ใจ เขาตอบรับสั้นๆ แล้วเดินเข้าไปข้างใน

"เฮ้ย พวกแกสี่คน ใครอนุญาตให้เข้า?" เลขาฯ หลัวชี้หน้าจิงซือเหว่ยกับพวก "ไปรอข้างนอกไป รู้สถานะตัวเองบ้างไหมเนี่ย?"

"โธ่เว้ย!" อารมณ์ร้อนของเซียวหยวนตงปะทุขึ้นทันควัน

ทว่าพอเห็นสายตาของหลินรุ่ย ชายหนุ่มก็ห่อเหี่ยวลงทันที พร้อมกับถอยหลังไปสองก้าวอย่างไว

หลินรุ่ยถลึงตาใส่ "ให้รอข้างนอกก็รอสิ หูหนวกหรือไง? ยืนเฝ้าตรงนี้แหละ ถ้าฉันไม่เดินออกมา ห้ามขยับไปไหนเด็ดขาด!"

"ครับ!" ทั้งสี่คนไม่กล้าขัดคำสั่ง ได้แต่ยืนพิงกำแพงอย่างว่าง่าย