บทที่ 50 ผู้บังคับการกรมจะมาชุบมือเปิบงั้นเหรอ พวกเราขอภักดีต่อผู้กองคนเดียว!

บทที่ 50 ผู้บังคับการกรมจะมาชุบมือเปิบงั้นเหรอ? พวกเราขอภักดีต่อผู้กองคนเดียว!

ความรู้สึกของหลินรุ่ยตอนนี้ซับซ้อนเกินบรรยาย

หากหวังเซิ่งกับจิงซือเหว่ยเป็นอะไรไป ต่อให้ต้องทิ้งบาดแผลทางใจไว้ตราบชั่วชีวิต เขาก็ไม่มีวันให้อภัยตัวเอง

เหตุการณ์ตอนนั้น เขาพอจะจับต้นชนปลายได้คร่าวๆ ระหว่างเดินทางมา

คงเป็นตอนที่หวังเซิ่งกับจิงซือเหว่ยลงไปช่วย คนที่ตกน้ำสองคนนั่นไม่ค่อยให้ความร่วมมือ

มัวแต่ดิ้นรนขัดขืนจนลากเอาคนช่วยจมลงไปด้วย

ทุกคนเห็นชัดเต็มสองตา ทั้งคู่พยายามยกคนตกน้ำขึ้นเหนือน้ำเพื่อช่วยชีวิต ยอมตัวเองจมลงไปใต้น้ำ

หลินรุ่ยพอจะนึกภาพออก เจตนาแรกเริ่มคือพาคนตกน้ำเข้าใกล้ตัวเรือ รอให้ตั้งสติได้ก่อนแล้วค่อยจัดการต่อ

แต่เห็นได้ชัดว่าประเมินกำลังตัวเองสูงเกินไป

การว่ายน้ำเป็นเวลานานสูบพลังกายไปจนหมดสิ้น