บทที่ 45 เป็นตัวอะไรกัน จัดแม่งเลย!

บทที่ 45 เป็นตัวอะไรกัน? จัดแม่งเลย!

เมื่อเห็นเหล่านักเรียนพากันวิพากษ์วิจารณ์ หลินรุ่ยจึงเอ่ยถาม "ยังมีใครจะเข้ามาอีกไหม?"

นักเรียนทุกคนพลันขนลุกซู่โดยไม่มีสาเหตุ ก่อนจะพากันถอยกรูดไปข้างหลังสามก้าวโดยอัตโนมัติ

หวังเซิ่งเองก็ค่อยๆ พยุงตัวลุกจากพื้น ถ่มดินออกจากปาก แล้วถอยกลับเข้าแถวเงียบๆ ทำตัวเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"ไม่ต้องเกรงใจ เข้ามาเลย!" หลินรุ่ยขยับมือเรียก "ไม่ต้องถึงขั้นล้มฉันหรอก แค่แตะตัวให้โดนก็ถือว่าชนะแล้ว แบบนี้ตกลงไหม?"

"โธ่ๆๆ!"

นักเรียนทุกคนต่างเผยรอยยิ้มเจื่อน

เมื่อครู่หวังเซิ่งบุกกระหน่ำขนาดนั้นยังแตะไม่โดนสักนิด ผู้กองประเมินพวกเราสูงไปหรือเปล่า ถึงคิดว่าพวกเราจะทำได้?

ทางด้านบรรดาผู้หมวดเองก็ยืนมองตาค้าง