บทที่ 34 ภาพลวงตาของเด็กใหม่ แค่นี้ไม่ยาก พวกเราก็ทำได้!

บทที่ 34 ภาพลวงตาของเด็กใหม่: แค่นี้ไม่ยาก พวกเราก็ทำได้!

ตะวันลับขอบฟ้า ม่านราตรีค่อยๆ คืบคลานเข้ามาปกคลุม

หัวหน้าหมู่ประจำโรงอาหารกับทหารอีกนายยกถาดเนื้อวัวตุ๋นส่งกลิ่นหอมฉุยตรงมาที่ห้องอาหาร

“หัวหน้าหมู่ ไอ้พวกนั้นนับวันยิ่งกินจุขึ้นทุกที!” ทหารนายนั้นเอ่ยขึ้น “เมื่อเดือนก่อนยังบ่นว่ารสชาติไม่ถึงขั้น แถมยังบ่นว่าเนื้อวัวที่พวกเราทำไม่อร่อย แต่เมื่อคืนผมเห็นกับตา เนื้อวัวธรรมดาๆ พวกนั้นแย่งกันจนเกือบจะวางมวยอยู่แล้ว!”

หัวหน้าหมู่หัวเราะหึๆ “ก็เพราะผู้กองคนใหม่ที่มาคุมฝึกน่ะสิ ฝีมือไม่เบาเลย เล่นเอาพวกคุณหนูพวกนั้นร้องจ๊ากกันเป็นแถว! กินข้าวอร่อยแบบนี้สิถึงจะสมกับเป็นทหารหน่อย ท่านผู้นำเคยกล่าวไว้ พวกเขาเปรียบเสมือนดวงอาทิตย์ตอนเจ็ดแปดโมงเช้า กินเข้าไปชั่วโมงเดียวก็หิวแล้ว”