บทที่ 2 พนันกันไหมว่าอยู่ไม่ถึงวัน

บทที่ 2 พนันกันไหมว่าอยู่ไม่ถึงวัน?

เห็นสายตาเคลือบแคลงของผู้บังคับการกรมแล้ว หลินรุ่ยก็รู้สึกกระอักกระอ่วนใจ

ไอ้ฉิบหาย เอ็งเป็นถึงผู้บังคับการกรมแต่ดันจำลูกน้องในสังกัดตัวเองไม่ได้เนี่ยนะ?

เสนาธิการที่ยืนอยู่ข้างๆ รีบกระซิบ "ท่านผู้การครับ หมอนี่คือหลินรุ่ย เจ้าหน้าที่ฝ่ายวัฒนธรรมที่เพิ่งย้ายมาใหม่ รับผิดชอบงานหนังสือพิมพ์ของกรม"

"อ้อ! ไอ้หนูหลินนี่เอง!" หลัวฮ่าวหัวเราะร่า ก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าขึงขังทันที "เดี๋ยวสิ แล้วเมื่อกี้แกบอกว่าเป็นอะไรนะ?"

หลินรุ่ยถึงกับหน้าตึง นี่ตกลงเอ็งไม่รู้จริงๆ เหรอว่าข้ามีหน้าที่อะไร!

พยายามระงับอารมณ์แล้วรายงาน "รายงานท่านผู้การ ผมหลินรุ่ย เจ้าหน้าที่ฝ่ายวัฒนธรรมครับ!"

พรืด...