บทที่ 168: คนอื่นตัดต้นตัดท้ายคำพูดเป็น ข้าก็ทำได้

บทที่ 168: คนอื่นตัดต้นตัดท้ายคำพูดเป็น ข้าก็ทำได้

ฮูหยินฮั่วร้อนใจอยู่บ้าง นางรู้อยู่แล้วว่าฮั่วจือเหิงซุกซน มิฉะนั้นคงอยู่ในสำนักศึกษาประจำตระกูลต่อไปไม่ได้

เรื่องนี้เกี่ยวพันกับชื่อเสียงของเด็กในภายหน้า อาจารย์ผู้สอนจึงไม่ได้แพร่งพรายออกไป

ถึงอย่างไร หากเด็กคนหนึ่งซุกซนเกินไปจนต้องไล่ออกจากสำนักศึกษา การทำเรื่องให้เอิกเกริกเกินควรย่อมทำลายเส้นทางการศึกษาในอนาคตของเด็กได้ ทางเดียวจึงมีเพียงให้พ่อแม่พาตัวกลับไป เพราะอาจารย์สอนไม่ไหวแล้ว

ยิ่งกว่านั้น อาจารย์ของสำนักศึกษาประจำตระกูลเคยสอนคนมีความสามารถในตระกูลมามากมาย พวกเขาไม่กล้าล่วงเกิน จึงพาลูกกลับไปแต่โดยดี ไม่กล้าก่อเรื่อง

ตอนกู้ชิงฮวนกำลังจะเล่าเรื่องที่ฮั่วจือเหิงทำ ฮูหยินฮั่วคิดจะเอ่ยปากขัด ทว่ากู้ชิงฮวนไม่เปิดโอกาสให้นาง