บทที่ 149: ไปสำนักศึกษา

บทที่ 149: ไปสำนักศึกษา

รุ่งเช้าของวันถัดมา

กู้ชิงฮวนตื่นแต่เช้าตรู่ เมื่อรู้ว่าสือตงประสบเรื่องเช่นนั้นที่สำนักศึกษา นางจะข่มตาหลับลงได้อย่างไร

ในเมื่อนางต้องไปสำนักศึกษา ย่อมไม่อาจพาเด็ก ๆ ไปด้วยได้

นางยังวางใจแม่นมกัวอยู่ เพียงแต่แม่นมกัวไม่เข้าใจกฎระเบียบหลายอย่าง จึงจำต้องพาไปด้วยเพื่อคอยเตือนนางอยู่ตลอดเวลา

กู้ชิงฮวนจึงฝากเด็ก ๆ ไว้กับพ่อบ้าน นางวางใจให้พ่อบ้านดูแลเด็ก เพราะเคยได้ยินฮั่วโส่วเจียงกล่าวว่า สมัยเด็กเขาเองก็เติบโตมากับการดูแลของพ่อบ้าน ทั้งมีประสบการณ์เลี้ยงเด็กและซื่อสัตย์ภักดี นับเป็นผู้เหมาะสมที่สุดสำหรับดูแลเด็ก ๆ

พ่อบ้านผมขาวโพลนใช้มือข้างละอุ้มเด็กหนึ่งคน โชคดีที่แม้อายุมากแล้ว แต่ร่างกายจากการฝึกยุทธยังไม่เสื่อมถอย ไม่เช่นนั้นคงอุ้มเด็กทั้งสองไม่ไหว