บทที่ 144: ฮั่วโส่วเจียงผู้ใจกว้าง

บทที่ 144: ฮั่วโส่วเจียงผู้ใจกว้าง

“นี่เป็นวิธีทำที่ข้าคิดค้นขึ้นเอง”

กู้ชิงฮวนไม่คิดปิดบัง จึงกล่าวออกไปโดยตรงว่า

“พ่อบ้านก็รู้ ข้าไม่มีที่นาและกิจการร้านค้าเป็นของตนเอง ก่อนหน้านี้แม่ทัพมอบตำลึงเงินให้ข้าไม่น้อย แต่ข้าไม่อยากนั่งกินสมบัติจนหมด”

“จึงคิดจะเปิดร้านสักแห่ง ให้เงินงอกเงย อีกทั้งภายหน้าร้านนี้ยังมอบให้ลูก ๆ ได้”

“ดังนั้นที่ข้ามาหาพ่อบ้านก็เพื่อสอบถามเรื่องร้านค้า ไม่ทราบว่าพ่อบ้านพอจะรู้เรื่องร้านค้าหรือไม่?”

ในเมืองเป่ยโจว พ่อบ้านมีหน้ามีตายิ่งกว่านาง จัดการเรื่องต่าง ๆ ย่อมน่าเชื่อถือกว่านาง และซื้อร้านค้าได้คุ้มค่ากว่านางแน่นอน

เพราะอย่างไรเสีย นางคงไม่อาจเที่ยวป่าวประกาศฐานะของตนเองได้ ให้พ่อบ้านออกหน้าไปจัดการย่อมดีกว่า เพียงเผยโฉม ผู้คนก็รู้ว่าเป็นใคร ไม่ว่าร้านใดก็คงไว้หน้ากันอยู่หลายส่วน