บทที่ 142: ส่งของ

บทที่ 142: ส่งของ

ทว่านางยังนึกไม่ออกว่าจะมีสิ่งใดช่วยฮั่วโส่วเจียงได้อีก อีกทั้งกรรมวิธีหลอมเหล็กกล้านี้ก็ไม่รู้ว่าจะวิจัยสำเร็จเมื่อใด หรือจะทำสำเร็จได้หรือไม่

ของที่ยังไม่แน่ใจว่าจะทำสำเร็จหรือไม่ มอบให้ไปก็คงไม่เป็นไร

ฮั่วโส่วเจียงย่อมไม่ทุ่มกำลังคนและทรัพยากรจำนวนมาก ทั้งยังไม่ทำให้คนหรือสิ่งของสูญเปล่า หากมีผู้ใดทดลองสำเร็จ นั่นก็จะเป็นกำลังช่วยเหลือฮั่วโส่วเจียงได้มาก

สำหรับตัวนางเอง อย่างน้อยนางก็ยังมีคุณค่าอยู่บ้าง เช่นนั้นตัวนางกับเด็กทั้งสองย่อมมีน้ำหนักในใจฮั่วโส่วเจียงอยู่ระดับหนึ่ง

หากฮั่วโส่วเจียงวิจัยสำเร็จขึ้นมาจริง ๆ ในใจของเขา นางอาจกลายเป็นสตรีที่ทุ่มเททุกอย่างเพื่อเขา

ต่อให้ภายหน้าฮั่วโส่วเจียงมีสตรีอีกมากมาย เขาก็ยังจดจำคุณความชอบของนางได้ รู้ว่านางแตกต่างจากผู้อื่น และไม่อาจเขี่ยนางทิ้งได้ง่าย ๆ

หากได้รับทองคำและเงินเป็นรางวัลด้วยยิ่งดี นางจะเก็บไว้ให้ลูก ๆ ดังนั้นนางจึงยังหวังให้การวิจัยประสบความสำเร็จ

ส่วนที่มาของวิธีการนั้น กู้ชิงฮวนก็คิดเอาไว้เรียบร้อยแล้ว