กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 126: ตบแล้วก็ตบไป
“เจ้า...เจ้ากล้าตบพวกเรางั้นหรือ!”
เด็กรับใช้ชายเฝ้าประตูถูกตบจนมึนงง กว่าจะได้สติ ฝ่ามือของกู้ชิงฮวนก็ฟาดลงไปจนหมดแล้ว
“ตบแล้วก็ตบไป! หรือข้ายังต้องรับผิดชอบให้พวกเจ้าอีก?”
การถูกตบไม่ได้เจ็บปวดนัก ทว่ากลับทำให้อับอายจนใบหน้าของพวกเขาร้อนผ่าว เด็กรับใช้ชายได้สติแล้วก็คิดจะลงมือกับกู้ชิงฮวน กู้ชิงฮวนแค่นหัวเราะพลางเชิดหน้าจ้องเขาตรง ๆ
“อะไร? เจ้ายังคิดจะเอาคืนหรือ?”
“ได้สิ! มาเลย ข้ายื่นหน้าให้ เจ้ายังกล้าลงมือหรือไม่?”
กู้ชิงฮวนไม่ใช่คนที่จะยอมให้ผู้อื่นรังแก เมื่อเด็กรับใช้ชายวู่วามคิดจะลงมือ นางก็เตรียมพร้อมจะดึงมีดออกจากมิติส่วนตัวได้ทุกเมื่อ
หลังเข้าจวนแม่ทัพมาได้สองวัน เพราะเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทาง ทั้งยังมีคนจัดส่งอาหารและซักเสื้อผ้าให้ กู้ชิงฮวนจึงพาเด็กสองคนอยู่แต่ในเรือน ไม่ได้ออกไปไหน และนอนชดเชยจนเต็มอิ่มตลอดสองวัน