บทที่ 116: ออกเดินทางสู่ชายแดนเหนือ

บทที่ 116: ออกเดินทางสู่ชายแดนเหนือ

คนขายเนื้อหลินถอยกรูดอย่างต่อเนื่อง ไม่กล้าหันหลังให้กู้ชิงฮวนแม้แต่น้อย เกรงว่านางจะตามตอแยจนเขาสลัดไม่หลุด

ทว่ากู้ชิงฮวนไม่ได้ตามตอแยเขาอยู่ดี เพราะนางเพียงต้องการทำให้อีกฝ่ายรังเกียจและหวาดกลัวจนล่าถอย หาได้คิดจะทำตัวเป็นคนประหลาดสุดขั้วจริง ๆ ไม่

ถึงกระนั้น วาจาแบบคนประหลาดสุดขั้วของนางก็พรั่งพรูออกมาไม่หยุด ไล่ตามอีกฝ่ายพลางสาดคำพูดใส่เป็นชุดราวกับระดมกระสุน

“พี่หลิน แม้เรื่องนี้จะไม่สำเร็จ แต่ก็นับว่าเราได้เปิดอกพูดกันแล้ว ความสัมพันธ์ของเราน่าจะใกล้ชิดขึ้นไม่น้อยใช่หรือไม่? ถึงอย่างไรการค้าขายไม่สำเร็จ แต่มิตรไมตรีก็ยังคงอยู่”

“คราวหน้าหากข้าอยากกินเนื้อแล้วแวะไปอุดหนุนแผงเนื้อของพี่หลิน พี่จะมอบเนื้อสักสามถึงห้าชั่งให้ข้ารับประทานแก้หิวได้หรือไม่ ถือเสียว่าเป็นน้ำใจของคนรู้จักกัน”