บทที่ 114: แม่สื่อ

บทที่ 114: แม่สื่อ

กู้ชิงฮวนถึงกับเซถอยไปก้าวหนึ่ง ก่อนถามด้วยสีหน้าราวกับท้องผูกว่า:

“เจ้าพูดว่าอะไรนะ? คนขายเนื้อหลินถูกใจข้าอย่างนั้นหรือ เขาเสียสติไปแล้วหรือ”

นางเป็นสตรีคนหนึ่งที่ต้องพาเด็กถึงห้าคนระหกระเหินไปด้วยกัน ภายใต้เงื่อนไขเช่นนี้ยังมีคนถูกใจนางอีกหรือ?

ช่วงนี้นางไม่ได้ทาน้ำคั้นจากต้นหญ้าแล้ว สีผิวจึงกลับมาขาวสะอาดขึ้นเล็กน้อย ทว่านางเคยเห็นเงาสะท้อนของตนในอ่างน้ำ ผลของน้ำคั้นยังไม่จางหาย ผิวจึงยังคงคล้ำอย่างวางใจได้

คงไม่ใช่เพราะหน้าตาของนางกระมัง? แล้วเขาถูกใจสิ่งใดกัน? ช่วงนี้นางวางตัวเงียบเชียบ เพียงไปซื้อเนื้อจากแผงของคนขายเนื้อหลินอยู่ไม่กี่ครั้ง แค่ซื้อเนื้อไม่กี่หนคงไม่ถึงกับถูกจับตามองหรอกกระมัง?

แม่สื่อเฉินไม่ได้ใส่ใจกับท่าทางตกตะลึงของกู้ชิงฮวน ยังคงกล่าวต่อว่า:

“ในเมื่อเจ้ารู้แล้ว เช่นนั้นข้าจะเล่าถึงสถานการณ์ของคนขายเนื้อหลินให้ฟัง”