บทที่ 88: ป้อนยา

บทที่ 88: ป้อนยา

ผู้ที่ขอให้องครักษ์ผ่อนปรนกฎคือพ่อบ้านเก่อ ดังนั้นองครักษ์จึงยังคงจดจำบุญคุณครั้งนี้ไว้

ส่วนเหตุผลที่พ่อบ้านยอมให้สือตงเก็บสมุนไพรภายในขอบเขตสายตาขององครักษ์นั้นเรียบง่ายมาก

เมื่อเห็นว่าสือตงยังเด็กและน่าสงสาร อีกทั้งการคุกเข่าวิงวอนให้เขาช่วยน้องชายก็ทำให้พ่อบ้านเก่อใจอ่อนลงเล็กน้อย

ยิ่งสือตงบอกว่าสามารถเก็บสมุนไพรและรักษาโรคได้ เช่นนั้นก็ปล่อยให้เขาลองดู หากช่วยชีวิตได้ จวนตระกูลเก่อก็ย่อมได้รับประโยชน์ ทั้งยังไม่ถือว่าเสียเสบียงที่เด็กคนนี้กินไปโดยเปล่าประโยชน์

แต่หากช่วยไม่ได้ อย่างน้อยตนเองก็ได้ช่วยเหลือ และยังได้รับความซาบซึ้งจากเด็กโต นับว่าไม่เลวเช่นกัน