กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 81: บุรุษย่อมต้องมีพิษสง
“เถ้าแก่เก่อคิดมากไปแล้ว เมื่อรับผลประโยชน์จากการร่วมมือกัน ย่อมต้องแบกรับความเสี่ยงเป็นธรรมดา เรื่องนี้ข้าเข้าใจดี”
“เพียงแต่เรื่องเกิดขึ้นกะทันหันเกินไป อีกทั้งความเสี่ยงยังมากกว่าที่ข้าคาดไว้มาก จึงทำให้ข้าเสียการควบคุม
หากคำพูดหรือการกระทำของข้าล่วงเกินเถ้าแก่เก่อ ก็ขอท่านโปรดให้อภัย ข้าเป็นเพียงคนหยาบกระด้าง บางครั้งจึงวู่วามไร้มารยาท ล่วงเกินผู้อื่นโดยไม่รู้ตัว”
“ข้าชื่นชมคนเช่นผู้ดูแลโจว เรื่องหยุมหยิมเล็กน้อยเหล่านั้นจะใส่ใจไปไย”
“แต่เรื่องโจรภูเขาเมื่อคืนนี้ กล่าวตามตรงเป็นเพราะข้าคิดไม่รอบคอบ ทั้งยังประเมินความมุ่งมั่นของพวกมันต่ำเกินไป หากส่งคนไปเฝ้ายามเพิ่มอีกสักหน่อย ทุกคนคงไม่ถูกโจมตีโดยไม่ทันตั้งตัว และผู้บาดเจ็บก็คงมีน้อยลง”
“เรื่องนี้ไม่ใช่ความผิดของเถ้าแก่เก่อจริง ๆ”
“ผู้ดูแลโจวไม่จำเป็นต้องกล่าวต่อแล้ว”