บทที่ 60: ควรช่วยคนหรือไม่?

บทที่ 60: ควรช่วยคนหรือไม่?

เมื่อกู้ชิงฮวนเห็นข้าวสาลีกับเสี่ยวชิว ใบหน้า รวมถึงมือเท้าที่โผล่พ้นเสื้อผ้าล้วนมีบาดแผล ทั้งยามเดินยังมีอาการกะเผลก เห็นได้ชัดว่าพวกนางอาจถูกทารุณมา

ส่วนใบหน้าของฮูหยินเฉาเต็มไปด้วยความด้านชาและความเงียบงันราวคนตาย มิได้เหลือความร่าเริงเปิดเผยเช่นยามเดินทางก่อนหน้านี้อีกแล้ว

กู้ชิงฮวนเห็นแล้วปวดใจ โดยเฉพาะข้าวสาลีที่ยืนอยู่ไกล ๆ นางยังมองเห็นบาดแผลบนใบหน้าและร่างกายของอีกฝ่ายได้ชัดเจน ทั้งบนตัวข้าวสาลียังแบกสัมภาระไว้ไม่น้อย

กู้ชิงฮวนนึกถึงตอนที่สองครอบครัวร่วมเดินทางกัน ข้าวสาลีชอบไจ่ไจ่กับจ้วงจ้วง จึงมักเด็ดดอกไม้เล็ก ๆ ข้างทางมาให้เด็กทั้งสองอยู่เสมอ อีกทั้งยังสอนเด็กน้อยที่พูดได้เพียงอาอาให้พูด โดยให้อีกฝ่ายเรียกนางว่าพี่สาว