กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 479 ชีวิตเล็กๆ อันแสนสุข
บนโต๊ะมีแหวนทองและต่างหูทองรวมกันทั้งหมดสิบสามชิ้น
แต่เดิมถ้าคิดตามราคาชิ้นละสามแสนห้าหมื่นหยวน ยอดรวมก็จะเป็นสี่ล้านห้าแสนห้าหมื่นหยวน
ทว่าฉินฟ่างกลับส่ายหน้าพลางยิ้มแล้วพูดว่า “อาไป๋ครับ คุณอาคิดเงินผมแค่สิบชิ้นก็พอแล้วครับ”
ส่วนอีกสามชิ้นที่เหลือนี่ ถือว่าผมมอบให้คุณอาก็แล้วกันครับ
พูดตามตรงเลยนะครับ ทั้งเรื่องที่คุณอาช่วยแนะนำงานประมูลให้ แถมยังใช้เส้นสายช่วยยกเว้นพวกค่าธรรมเนียมให้อีก
นับตั้งแต่ต้นจนจบ เรื่องพวกนี้ก็ไม่รู้ว่าช่วยผมทำเงินไปตั้งเท่าไหร่แล้ว
“แหวนทองสามวงนี้ถือเป็นน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ จากอาฟ่างคนนี้ที่มีต่ออาไป๋นะครับ คุณอาต้องรับไว้ให้ได้นะ!”
ตอนแรกเจ้านายไป๋ก็ปฏิเสธเสียงแข็งท่าเดียว
เพราะต้องรู้ก่อนว่า การที่บริษัทกู้ซากเรือสามารถฟื้นคืนชีพกลับมาได้ในตอนนั้น ก็ต้องขอบคุณสายตาอันเฉียบแหลมของฉินฟ่างแท้ๆ