กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 400 แกดูเองสิว่ามีของเยอะแค่ไหน!
พอได้ยินแบบนี้ สีหน้ากร่างๆ ของลี่คุนก็ชะงักค้างไปทันที
เขาหันไปมองสงเหล่าที แล้วก็หันไปมองเจ้านายไป๋ที
ถึงพบว่าแม้สีหน้าของสองคนนั้นจะดูโมโห แต่ทำไมในแววตากลับแฝงความนิ่งสงบเอาไว้ได้ล่ะ?
ลางสังหรณ์ไม่ดีผุดวาบขึ้นมาในใจเขาราวกับเปลวไฟดวงเล็กๆ
แต่พอคิดอีกที เรืออับปางสมัยนี้น่ะ มันจะไปหาเจอง่ายๆ ได้ยังไง?
ยิ่งเป็นเรือสินค้าโบราณลำใหญ่ที่มีมูลค่าถึงสามสิบล้านด้วยแล้ว?
“มัวยืนบื้ออะไรอยู่ล่ะ? ไปสิวะลี่คุน!”
“สงเหล่า คิดจะต้มฉันเหรอ?”
“มาถึงขั้นนี้แล้ว ยังจะมาเล่นละครตบตาตรงนี้อีก?”