กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 390 งั้นก็พนันกันเลย
ตอนนี้สีหน้าของเจ้านายไป๋ยิ่งเคร่งเครียดหนักขึ้นไปอีก
เขามองลี่คุนด้วยสายตาเย็นชา แล้วพูดขึ้น
“ลี่คุน นึกถึงตอนนั้นที่บริษัทแกเกิดวิกฤต ตีสามยังโทรมาขอให้ฉันช่วย!”
ฉันไม่พูดพร่ำทำเพลง ควักเงินให้แกทันทีสองร้อยล้าน ช่วยให้แกรอดพ้นวิกฤตมาได้
ฉันเข้าใจดีว่าทุกคนต่างออกมาทำมาหากิน ทำธุรกิจมันไม่ง่าย มีเงินก็หาด้วยกัน
“แต่ตอนนี้นี่แกทำอะไร? กะจะจงใจหยามหน้าฉันชัดๆ เลยใช่ไหม?”
ลี่คุนเบะปาก
“โธ่ คุณไป๋ ผมไม่ได้คิดแบบนั้นสักหน่อยนะ!”
ยังไงคุณก็เป็นผู้หลักผู้ใหญ่ของผม ผมจะกล้าหยามคุณได้ยังไงกันล่ะครับ?