กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 360 ลูกเอ๋ย ต่อไปบ้านเราจะมีแปลงผักเล็กๆ เป็นของตัวเองแล้ว!
“พูดอะไรของแกน่ะ หัดเรียนรู้จากพี่ฉินของแกบ้างไม่ได้หรือไง?”
“ดูพี่ฉินของแกสิ เคยเป็นเหมือนแกที่ไหน วันๆ เอาแต่คิดจะไปญี่ปุ่น?”
พอได้ยินแบบนั้น หางจื่อก็ถอนหายใจยาวออกมา
“พ่อครับ ถ้าผมมีสาวสวยรวยเพียบพร้อมมาคอยห่วงใยดูแลล่ะก็ พ่อสบายใจได้เลย ผมจะไม่พูดถึงคำว่าญี่ปุ่นสักคำแน่นอน”
อาหลิวได้ฟังแล้วคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดขึ้น “ช่างเถอะ แกพูดต่อไปนั่นแหละดีแล้ว...”
ไม่นานนัก ฉินฟ่างก็ขับรถพาอาหลิวกับหางจื่อมาส่งถึงบ้าน
ส่วนตัวเองก็ขับรถตรงมาที่บ้านเก่าอีกครั้ง
เมื่อมองดูห้องเล็กๆ สามห้องตรงหน้า กับต้นไม้ต้นน้อยหน้าบ้าน
จู่ๆ ในใจของฉินฟ่างก็เกิดความรู้สึกผูกพันและซาบซึ้งขึ้นมา