กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 358 พี่ฉิน ผมจะสร้างชื่อเสียงให้ประเทศชาติ!
“เจ้าหาง? เจ้าหาง?”
“พอได้แล้ว อย่าล้อเล่นน่า พูดเรื่องจริงจังอยู่นะ!” ฉินฟ่างพูดพลางตบไหล่หลิวหาง
แต่ตบไปตั้งหลายที หลิวหางกลับนิ่งสนิท ไม่ไหวติงเลยสักนิด!
อาหลิวเพ่งมองดูใกล้ๆ ก็ช่วยร้องเรียกอีกแรง
ปรากฏว่าหลิวหางก็ยังคงนอนนิ่งไม่กระดุกกระดิก
คราวนี้ทั้งสองคนถึงได้รู้ตัวว่าหลิวหางหมดสติไปจริงๆ แล้ว!
พอเห็นแบบนั้น อาหลิวก็รีบลุกขึ้นจับหลิวหางนอนราบไปกับเบาะหลัง แล้วหมุนกระจกรถลงเพื่อระบายอากาศ
ส่วนฉินฟ่างก็ยื่นมือไปช่วยยกขาทั้งสองข้างของหลิวหางให้ลอยสูงขึ้นทันที
ทำแบบนี้ก็เพื่อให้เลือดไหลเวียนกลับไปเลี้ยงสมองได้เร็วขึ้น จะได้ช่วยให้เขาฟื้นสติกลับมา