กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 315 ลูกพี่ ฉันไม่ใช่กระเพาะยักษ์นะ!
พอฉินฟ่างได้ยิน ก็รีบหันขวับไปมองด้านหลังทันที
ก็เห็นเจ้าเต่าน้อยกำลังกระพือครีบเท้าทั้งสี่ข้าง ปากคาบหอยก้นปริกขนาดพอๆ กับตัวมัน กำลังว่ายดุ่มๆ ตรงมาหาเขาอย่างสุดแรงเกิด
แถมระหว่างทางยังเกือบโดนน้ำหนักหอยก้นปริกถ่วงจนร่วงลงไปตั้งหลายรอบ
“โอ้โห แม่เจ้าโว้ย!”
เดี๋ยวก่อนนะเจ้าเต่า ทำไมถึงคาบแบกมาให้ฉันถึงนี่ล่ะเนี่ย?
“คราวหน้าบอกฉันแค่ว่าอยู่ตรงไหนก็พอมั้ง?”
ฉินฟ่างพูดไปพลางว่ายน้ำเข้าไปหา
“ไม่ ไม่ได้หรอกลูกพี่ หอยก้นปริกเยอะแยะหน้าตาเหมือนกันไปหมด ฉันกลัวจะลืมนี่นา!”
“ฉันก็เลยคิดว่าแบกมาให้ลูกพี่ตรงๆ เลยดีกว่า”