เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 301 พี่รั่วอิ่ง งานเลี้ยงในครอบครัวจะให้ผมไปด้วยเหรอครับ
ฉินฟ่างชะงักไป “สองแสนเลยเหรอครับ เงินโบนัสเนี่ยนะ”
“ใช่สิ ก็ครั้งนี้เธอต้องออกเรือไปจับปลาเอง แถมยังต้องไปถึงทะเลน้ำลึกอีก”
การออกเรือไปจับปลากลางทะเลมันลำบากแค่ไหน พี่เคยเจอกับตัวมาแล้วย่อมรู้ดี
อีกอย่างนะ ทูน่ายี่สิบตัวนี้สำหรับเยว่ไห่ในตอนนี้ก็เหมือนฝนที่ตกลงมาช่วยชีวิตไว้ชัดๆ
เรื่องสำคัญขนาดนี้ แถมพี่ยังเร่งเอาด่วนเบอร์นี้ ถ้าเสี่ยวฟ่างหามาให้ได้ พี่จะไม่แสดงน้ำใจตอบแทนอะไรเลยได้ยังไงล่ะ
เดี๋ยวก่อนนะ พี่รู้สึกว่าสองแสนยังน้อยไปหน่อย ขอเพิ่มให้อีกห้าหมื่น เป็นสองแสนห้าหมื่นโอเคไหม ถือว่าเป็นโบนัสสำหรับโปรเจกต์นี้ก็แล้วกัน“”
ฉินฟ่างคิดในใจว่าตอนนี้พี่รั่วอิ่งนี่สายเปย์ตัวจริงเสียงจริงเลยแฮะ
ยุคนี้รายได้เฉลี่ยต่อปีของคนทั่วไปหาได้สักหนึ่งแสนห้าหมื่นก็นับว่าเก่งมากแล้ว