กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 172 ลอบดักปลาของฉันคือเครื่องเก็บของอัตโนมัติ
“สองตัวเหรอครับพี่สาม อย่าเลยครับ! ปลากะพงเหลืองตัวใหญ่ยังหาให้พี่ไม่ได้เลย พี่จะให้เก้าอี้นวดผมมาก่อนตั้งสองตัว มันจะดูไม่เข้าท่าเอานะครับ”
“เอาแบบนี้ไหมครับพี่ ไว้รอบหน้าผมจับปลากะพงเหลืองตัวใหญ่มาได้แล้วเราค่อยว่ากันดีกว่า”
เหล่าซานโบกมือทีหนึ่ง “เอาแบบนี้ไอ้น้อง พรุ่งนี้พี่ให้คนส่งไปให้แกก่อนตัวหนึ่ง”
“พอจัดการเรื่องปลากะพงเหลืองตัวใหญ่เสร็จเรียบร้อย ถึงตอนนั้นแกอยากได้อะไรค่อยมาบอกพี่สามคนนี้! โอเคไหมล่ะ”
ฉินฟ่างหัวเราะ “พี่สามครับ เก้าอี้นวดตัวหนึ่งตั้งสี่หมื่นหยวนก็เกินพอแล้วครับ แล้วก็เรื่องปลากะพงเหลืองตัวใหญ่ธรรมชาตินี่ พี่สามก็รู้นะครับว่าผมคงรับประกันเต็มร้อยไม่ได้ว่าจะหามาให้ได้ แต่ผมจะพยายามให้เต็มที่ครับ”