กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 127 ผมขับเรือเร็ว แป๊บเดียวก็ถึง!
“ตกลง!”
จากนั้นฉินฟ่างก็พาหลิวฮ่าวเทียนไปดูของที่เหลืออยู่
ถึงแม้ส่วนใหญ่จะโดนภัตตาคารเยว่ไห่คัดไปแล้ว แต่ของที่เหลือเหล่านี้ถ้าเอาไปวางขายในตลาดอาหารทะเลก็ยังเป็นของที่แย่งกันซื้ออยู่ดี!
สำหรับจุดรับซื้อของทะเลอย่างหลิวฮ่าวเทียน ของพวกนี้มีปริมาณเยอะแถมคุณภาพก็ดี ถือว่าถูกใจพวกเขาที่สุดแล้ว
แค่กวาดสายตามองคร่าวๆ หลิวฮ่าวเทียนก็โบกมือสั่งให้ยกขึ้นชั่งน้ำหนักทันที
“ตัดสินใจเร็วขนาดนี้เลยเหรอครับ?”
“ร่วมงานกันมาตั้งหลายรอบแล้ว มีอะไรต้องคิดมากอีกล่ะ? แต่บอกตามตรงนะ เรือประมงลำใหม่นี่มันต่างกันจริงๆ เลยพับผ่าสิ!”