กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 122 เรือยังไม่ทันเทียบท่า ของก็ปล่อยออกไปก่อนแล้ว?
มองดูเต่าทะเลว่ายห่างออกไปไกล ฉินฟ่างก็ยิ้มออกมาบาง ๆ
พอเจ้าตัวเล็กนี่ไม่มีเพรียงคอยกวนใจ ดูท่าทางจะโล่งตัวไปเยอะเลยทีเดียว
เสียงจ๋อมดังขึ้นพร้อมกับฟองน้ำผุดขึ้นมาบนผิวน้ำที่นิ่งสงบ จากนั้นเจ้าเต่าตัวน้อยก็หายลับไปไร้ร่องรอย
ตอนนี้ขอบฟ้าทางทิศตะวันออกเริ่มมีแสงขาวนวลปรากฏขึ้นช้า ๆ แสงตะวันยามเช้าโผล่พ้นระดับน้ำทะเลขึ้นมาเงียบ ๆ
ฉินฟ่างสูดหายใจเข้าลึก รู้สึกได้ทันทีว่าความเหนื่อยล้าบนตัวจางหายไปเยอะมาก
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอากาศยามเช้า หรือเพราะของขวัญชิ้นใหญ่ที่ฟ้าประทานมาให้กันแน่!
“เสี่ยวฉิน เรือใกล้จะเทียบท่าแล้วนะ เก็บของกันเถอะ!” อาหลิวเดินกึ่งวิ่งมาข้างหลังฉินฟ่างแล้วพูดขึ้น