กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 113 ป้ารอง ฉันขอเตะก้นแกสักทีก่อนเถอะ!
พอยกข้าวของทุกอย่างจัดขึ้นรถซาเล้งเรียบร้อย ฉินฟ่างก็พาเสี่ยวหางกับอาหลิวขนของมุ่งหน้าไปยังท่าเรือ
ท่าเรือของหมู่บ้านเสี่ยวก่างอยู่ติดกับแนวชายหาดฝั่งทิศตะวันออกพอดี
เวลานี้ริมฝั่งยังมีพวกตาๆ ยายๆ กำลังเก็บของทะเลช่วงน้ำลงอยู่เพียบ คนตรงท่าเรือก็เยอะใช่ย่อย
ฝั่งฉินฟ่างเพิ่งจะจอดรถซาเล้งเสร็จ
หางตาก็เหลือบไปเห็นป้ารองถือถังใบหนึ่งเดินผ่านมาข้างรถ
นางปรายตาเฉียงๆ มองฉินฟ่างแวบหนึ่ง
“อ้าว? พอไม่มีเรือใช้ คราวนี้เลยต้องกลับมาเดินเก็บของทะเลช่วงน้ำลงแทนแล้วเหรอไง?”
ฉินฟ่างชะงักไปนิด มองหน้าป้ารองแล้วพูดขึ้น
“ป้ารู้ได้ยังไงว่าผมไม่มีเรือแล้ว?”