กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 71 พี่รั่วอิ่ง ได้เวลามารับของแล้วครับ!
หลังจากออกมาเก็บของทะเลช่วงน้ำลงติดต่อกันหลายวัน ฉินฟ่างก็รู้สึกว่าตัวเองหาของได้เร็วกว่าเมื่อก่อนเยอะมาก
พอนึกย้อนไปตอนเด็กๆ ที่เคยมาวิ่งเล่นแถวหาดทราย ในบรรดาเพื่อนที่มาด้วยกัน มีเขานี่แหละที่หาพวกตัวเล็กตัวน้อยพวกนี้ได้ไวและแม่นยำที่สุด!
แต่พอโตขึ้น ต้องไปเรียนหนังสือแล้วก็ไปทำงาน ฝีมือด้านนี้ก็เลยพลอยห่างหายไป
ใครจะไปนึกเล่าว่าพ้นมาหลายปี สุดท้ายแล้วตัวเองจะต้องมาพึ่งวิชาหากินวัยเด็กพวกนี้เพื่อสร้างเนื้อสร้างตัวขึ้นมาใหม่?
ฉินฟ่างยิ้มออกมาบางๆ ในใจคิดว่าแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน ทำเหมือนมาเที่ยวเล่นแต่ก็หาเงินเข้ากระเป๋าได้แบบสบายๆ
แถมทุกครั้งที่มาเก็บของทะเลช่วงน้ำลงแล้วเจอของดีๆ ความรู้สึกภูมิใจและอิ่มเอมใจมันเอ่อล้นไปหมด! ยิ่งทำก็ยิ่งมีแรงฮึด!