เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 46 พี่สาวพาเธอไปนั่งรถกินลม ยอมไหมล่ะ?
“ไป...ไปโรงพยาบาลเหรอครับ? ไม่ ไม่ต้องถึงขนาดนั้นมั้งครับพี่รั่วอิ่ง? ผมว่ากว่าจะถึงโรงพยาบาลแผลก็คงหายแล้วมั้งครับ!”
“ไปสิไป! ล้อเล่นอะไรกันเนี่ย? แผลยาวขนาดนี้มันจะไปหายเองได้ยังไง?”
ฉันจะบอกให้นะ โดนบาดตอนไปเก็บของทะเลช่วงน้ำลงเนี่ยติดเชื้อง่ายมากเลยนะ เรื่องนี้จะชะล่าใจไม่ได้เด็ดขาด เข้าใจไหม?
“อีกอย่าง เธอก็เจ็บตัวเพราะช่วยหาปลากุเลายักษ์ตัวนี้มาให้ฉันด้วย! ถ้าฉันไม่เห็นก็แล้วไปเถอะ แต่นี่ฉันเห็นกับตาแล้ว จะปล่อยผ่านไปโดยไม่รับผิดชอบได้ยังไง?”
สีหน้าของโจวรั่วอิ่งดูจริงจังมาก! เธอพูดไปพลางกดส่งข้อความเสียงผ่านโทรศัพท์มือถือไปพลาง
“คุณน้าคะ พอดีเพื่อนสนิทคนหนึ่งของหนูได้รับบาดเจ็บตอนไปเก็บของทะเลช่วงน้ำลง อาการค่อนข้างหนักเลยค่ะ น้าช่วยจัดการให้หน่อยนะคะ เดี๋ยวหนูจะรีบพาเขาไปหาตอนนี้เลยค่ะ!”