กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 42 ผมจะขับเครื่องบินไปเอาของ!
พอคำนี้หลุดออกมา ทั้งอาหลิวและฉินฟ่างก็หันขวับไปมองหลิวหางพร้อมกัน
เห็นหลิวหางใช้สองมือกำคันเบ็ดแน่นแล้วออกแรงกระชากขึ้นมา!
เสียงดังจ๋อม ปลาฮวาเซียนตัวเท่าฝ่ามือก็ถูกดึงลอยขึ้นมาพ้นน้ำ!
เพราะเมื่อกี้ออกแรงดึงกระชากมากไป หลิวหางเลยเสียหลักทั้งตัว เซหงายหลังลงไปทันที!
ถ้าไม่ใช่เพราะฉินฟ่างตาไวคว้าตัวไว้ได้ทัน มีหวังได้แปลงร่างเป็นลูกหมาตกน้ำแน่นอน!
หลิวหางที่เพิ่งได้สติยืนมองปลาฮวาเซียนตัวจิ๋วตรงหน้าตาปริบๆ ยืนอึ้งไปเลย!
“ไม่อยากจะเชื่อเลย นึกว่าปลาตัวใหญ่ ที่แท้ก็แค่นี้เองเหรอ แถมยังตัวเล็กแค่นี้อีก!”