กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 30 ความห่วงใยของโจวรั่วอิ่ง!
“ครับ!” หลิวหางขานรับ แล้วเอื้อมมือไปยกถังขาวใบใหญ่ข้างตัวฉินฟ่างขึ้นมา
เขาหิ้วถังสองใบไว้ซ้ายขวา เดินตรงดิ่งไปยังจุดที่จอดรถสามล้อไฟฟ้าไว้ทันที
“พี่ฉิน ผมนึกว่าตัวเองหามาได้เยอะแล้วนะเนี่ย นึกไม่ถึงเลยว่าพี่จะหาได้เยอะกว่าผมอีก!”
ฉินฟ่างยิ้มบางๆ ไม่ได้พูดอะไร ความจริงถ้าไม่มีเรื่องเพิ่มผลผลิตเป็นสองเท่า ของที่หลิวหางหาได้ก็แทบไม่ต่างจากเขาเลย
แต่นี่ก็นับว่าเก่งมากแล้ว ต้องรู้ก่อนว่าอีกฝ่ายไม่มีคำชี้ตำแหน่งช่วยนำทาง อาศัยแค่ความคล่องแคล่วและสายตาไวล้วนๆ
พูดตามตรง ถ้าใครมีผู้ช่วยที่ทำงานกระฉับกระเฉงแบบหลิวหาง ประสิทธิภาพการทำงานอย่างน้อยต้องเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัวแน่!
แต่ฉินฟ่างไหนเลยจะรู้ว่า ฝีมือพวกนี้หลิวหางฝึกปรือมาจากการทำงานส่งพัสดุรับเงินรายวันทั้งนั้น!