กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 6 จินละหนึ่งร้อยหยวน!
ฉินฟ่างหัวเราะเยาะในใจ คิดว่าผมไม่อยู่บ้านตั้งหลายปีแล้วจะไม่รู้อะไรเลยหรือไง
เขาสลัดมือเธอออกแล้วพูดว่า “ป้ารองครับ แม่ผมเลิกเล่นไพ่นกกระจอกไปตั้งนานแล้ว จำคนผิดหรือเปล่าครับเนี่ย”
ป้ารองหัวเราะแห้ง ๆ ออกมาอย่างเก้อเขิน ยังคิดจะพูดอะไรต่อ
แต่ฉินฟ่างไม่สนใจอีกต่อไป เดินตรงไปข้างหน้าทันที
ขืนพูดต่อก็มีแต่จะเสียเวลาเปล่า
แต่นี่ก็ช่วยเตือนสติเขาได้อย่างหนึ่งว่า วันหลังถ้าจะมาเก็บของทะเลช่วงน้ำลง คงต้องเลี่ยงไปตรงจุดอื่นบ้าง
ของดี ๆ ใครเห็นก็อยากได้ทั้งนั้น เดี๋ยวจะพานมีเรื่องยุ่งยากตามมาเปล่า ๆ
เดินไปได้ไม่กี่ก้าว จู่ ๆ ก็มีเสียงคนร้องเรียกชื่อเขา
ฉินฟ่างหันไปมอง เห็นอาหลิวหิ้วถังเดินเข้ามาหาจากที่ไม่ไกล จึงยิ้มทักทาย