เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 1 ผูกระบบเก็บของทะเล กลับบ้านไปเป็นชาวประมง!
(ฝากสมองไว้ก่อน แล้วมาอ่านให้เพลินใจกันนะ!
กราบวิงวอนทุกท่านอย่าเพิ่งดองตอนเลยนะ! ขอคารวะองค์ฮ่องเต้และองค์ราชินีทุกท่านไว้ตรงนี้เลย!)
ฉินฟ่างยืนอยู่บนดาดฟ้าเรือ ทอดสายตามองท้องทะเลสีครามและหาดทรายสีทองที่ใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ นกทะเลสองสามตัวบินวนเวียนอยู่บนฟ้า ลมทะเลพัดผ่านผิวกาย ยังคงรู้สึกสบายตัวเหมือนเดิม
เคยใช้ชีวิตอยู่ที่นี่มาเกือบหมื่นวัน คิดไม่ถึงว่าสุดท้ายจะได้กลับมาอีกครั้ง
เขามองดูพวกเด็กวัยรุ่นกำลังวิ่งไล่หยอกล้อกันบนหาดทราย บ้างขุดทรายบ้างจับปู ใบหน้าแต่ละคนเปี่ยมล้นไปด้วยอิสระและความสุข
ฉินฟ่างยกมุมปากขึ้นมา นั่นมันตัวเขาในวันวานชัด ๆ!
ตอนนั้นคิดว่าเป็นเรื่องธรรมดาของชีวิต แต่พอนึกดูตอนนี้ ตั้งแต่เรียนจบแล้วไปดิ้นรนในเมืองใหญ่ที่เคยใฝ่ฝัน เขาก็ไม่เคยได้หัวเราะอย่างอิสระแบบนี้อีกเลย