เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 55 ทั้งสุขและทุกข์
“พี่สะใภ้ เชิญนั่งครับ” เกิ่งตงเลี่ยงเลื่อนม้านั่งยาวเข้ามาให้ พลางยิ้มร่า “ไปยืมบ้านข้างหลังมาน่ะครับ ดูจบค่อยเอาไปคืน ตกลงค่าเช่ากันไว้สองเหมา”
“แหม เดี๋ยวนี้รู้จักทำมาหากินกันแล้วแฮะ แค่ยืมม้านั่งยังคิดเงินเลย” เกิ่งเจิ้งหยางหัวเราะขำ
“พี่ครับ พี่ไม่เห็นเหรอว่าปีนี้คนเยอะเป็นพิเศษ ม้านั่งแทบจะยืมไม่ได้เลยด้วยซ้ำ” เกิ่งตงเลี่ยงยิ้มกว้าง “นี่อาศัยว่าผมมือไวคว้ามาได้ทันนะ ถ้าช้าไปอีกก้าวเดียว ม้านั่งสองตัวนี้ก็อดเหมือนกัน”
“ทุกปีก็ไปดึงฟ่อนฟางมานั่งเอา แค่นั่งบนฟางข้าวสาลีก็ดูได้แล้ว” เกิ่งเจิ้งหยางตอบ “ดูท่าปีนี้ผลผลิตคงดีจริงๆ ชาวบ้านถึงได้อารมณ์ดีพากันออกมาดูหนังกันหมด”
“พี่ใหญ่ อย่าพูดถึงเลย ผมก็กะว่าจะไปดึงฟ่อนฟางเหมือนกัน แต่ที่ไหนได้ มีคนยืนเฝ้าอยู่ไม่ยอมให้ดึง” เกิ่งเจิ้งไห่บ่นอุบ
“พี่ครับ ดูทางโน้นสิ...” มู่จวินเป่าชี้มือไปอีกฝั่ง ร้องเรียกให้เธอดูเสียงดัง “จักรยานเต็มเลย! พี่ตงเลี่ยงบอกว่าจักรยานพวกนี้ปั่นเร็วมาก เร็วกว่าลาวิ่งอีก!”
“ตำบลซานลี่นี่ไม่เบาเลยนะเนี่ย มีจักรยานเยอะขนาดนี้เชียว?” เกิ่งเจิ้งหยางหันมองตามด้วยความอิจฉา