เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 37 ลงมืออย่างโหดเหี้ยม
"พี่ใหญ่ เบาเสียงหน่อย" มู่หย่วนซานดุเสียงเบา
"ก็ตอนแรกบอกว่าร้อยหยวนไม่ใช่เหรอ" มู่อวิ๋นชวนไม่พอใจ กดเสียงต่ำลงแล้วพูดซ้ำอีกรอบ
"ทีแรกก็กะจะแลกร้อยหยวนนั่นแหละ แต่ทางนั้นเขาก็มีคูปองอาหารไม่พอเหมือนกัน สหายหวังถามผมว่าจะแลกคูปองเนื้อเพิ่มไหม ผมเสียดายเงินเลยไม่เอา" มู่เต๋อเจียงอธิบาย
"ใช่ แลกคูปองเนื้อน้อยหน่อยน่ะดีแล้ว ไม่มีเนื้อกินก็ขึ้นเขาไปล่าเอา" มู่อวิ๋นชวนพยักหน้าเห็นด้วย
"พ่อ ผมอยากกินเนื้อ" มู่จวินเป่าเพิ่งหาจังหวะคุยกับมู่หย่วนซานได้ เห็นหมูป่าสามตัวขายเกลี้ยงไม่เหลือเนื้อติดมือเลยสักชิ้นก็รู้สึกหดหู่ใจเหลือเกิน
แขนสองข้างยื่นออกมาพร้อมกัน ข้างหนึ่งเป็นของเกิ่งเจิ้งหยางที่หิ้วพวงไส้หมู อีกข้างเป็นของมู่เต๋อเจียงที่ประคองห่อกระดาษไว้ในมือ
อาศัยแสงจันทร์ส่องสว่าง ทุกคนเห็นเข้าก็ดีใจกันใหญ่ มู่กั๋วต้งถึงกับกลืนน้ำลายเอื๊อก
"เจิ้งหยาง นายซื้อมาเหรอ" มู่หย่วนซานรีบถาม
"สหายเสี่ยวหวังคนนั้นให้มาน่ะครับ เอาไว้ให้จวินเป่ากิน" เกิ่งเจิ้งหยางยื่นส่งให้